حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر رفیعی:

 

در ادامه سلسله جلسات هفتگی درس اخلاق «مسیر بندگی» در دفتر حضرت آیت‌الله حاج شیخ محسن فقیهی دام‌ظله، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر رفیعی با تأکید بر اهمیت نامه ۶۹ نهج‌البلاغه، بر ضرورت بازگشت جامعه مخصوصاً حوزه علمیه به قرآن و نهج‌البلاغه تأکید کرد و افزود: این دو میراث عظیم در میان ما مهجور مانده‌اند و باید پررنگ‌تر از گذشته به متن زندگی مردم و به‌ویژه سیره علمی و عملی طلاب بازگردند.

استاد حوزه علمیه در ادامه، با اشاره به اهمیت کتاب شریف نهج‌البلاغه اظهار داشت: نهج‌البلاغه کتابی است که در میان ما کم‌ خوانده شده و کمتر به آن مراجعه می‌کنیم؛ در حالی که هر نامه و خطبه آن، یک مدرسه تربیتی است.

وی با معرفی حارث بن عبدالله همدانی، مخاطب نامه ۶۹ نهج‌البلاغه، افزود: حارث از یاران بسیار نزدیک امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود. این شخصیت نخستین گردآورنده خطبه‌های امیرالمؤمنین علیه‌السلام است که شخصیت ایشان واقعاً ظرفیت یک پژوهش مستقل را دارد.

دکتر رفیعی در بخش دیگری از این جلسه، با بازخوانی توصیه‌های امیرالمؤمنین علیه‌السلام به حارث درباره قرآن گفت: حضرت سه دستور کلیدی به حارث می‌دهند: تمسّک به حبل قرآن، استنصاح و طلب نصیحت از قرآن، و التزام به حلال و حرام آن. این‌ها اصولی است که اگر در زندگی ما جاری شود، مسیر بندگی به سهولت طی می‌شود.

وی در ادامه با تبیین بحث تمسّک به قرآن تصریح کرد: تمسّک یعنی چنگ‌زدن؛ یعنی قرآن دستگیره نجات باشد، نه کتابی برای تبرک و تشریفات. قرآن باید ناصح انسان در تمام لحظات عمرش باشد؛ نه کتابی مهجور و‌ مخصوص برخی مراسم‌ها.

استاد سطوح عالی حوزه با اشاره به ده وظیفه قرآنی برگرفته از آیات و روایات بیان کرد: تلاوت، تعلّم، تعلیم، تکریم، تدبّر، تبعیت، تصدیق، تعقّل، تأمل و تمسک، وظایف ما در برابر قرآن است که باید به آن اهتمام داشته باشیم.

ایشان در پایان با نقل نمونه‌هایی از تأثیر آیات قرآن در تحول افراد افزود: گاهی یک آیه، انسان را از زمین تا آسمان می‌برد؛ عشق‌های کاذب را می‌شکند، دلبستگی‌های دنیوی را اصلاح می‌کند و جان را زیرورو می‌سازد.

لازم بذکر است که سلسله جلسات اخلاق «مسیر بندگی» هر سه‌شنبه بعد از نماز مغرب و عشا در دفتر معظم‌له به آدرس صفاییه، کوی ۲۵ برگزار می‌گردد.