با نهایت تأسف و تأثر، خبر ارتحال عالم ربانی، اسوه اخلاق و تهذیب، حضرت آیت‌الله حاج شیخ ابوالقاسم مقدس (رضوان‌الله علیه) واصل گردید و قلوب مؤمنین و شیفتگان معارف الهی را مالامال از اندوه و حزن ساخت؛ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون.

آن بزرگوار، بی‌شک، نمونه‌ای بی‌بدیل از روحانیت اصیل، متخلّق و مردمی بود که سلوک عملی و منش اخلاقی‌اش، پیش از کلامش، به هدایت و ارشاد نفوس می‌پرداخت. درس‌های اخلاق و‌نماز جماعت ایشان، مجمع دلدادگان فضیلت و شیفتگان نیکی‌ها بود و کانون جذب جوانانی که در پرتو نور عمل صالح و اخلاق حسنه ایشان، مسیر انس با معارف دین مبین اسلام را با جان و دل می‌پیمودند و همین عامل، او را محبوب قلوب عامه مردم، خصوصاً جوانان حقیقت‌جو، ساخته بود.

اینجانب، ضمن عرض تسلیت این مصیبت، به محضر مقام معظم رهبری ومراجع عظام تقلید ادام الله برکاتهم، حوزه‌های علمیه، به ویژه حوزه علمیه تهران، و تمامی ارادتمندان و شاگردان آن استاد فرزانه، به خصوص بیت مکرّم ایشان، از خداوند متعال مسئلت دارم که روح پاک آن دانشمند وارسته را با انبیا و اولیا محشور فرماید و به بازماندگان محترم، صبر جمیل و اجر جزیل عنایت نماید.

 امید است که شاگردان و فضلای تربیت‌یافته این عالم وارسته، هر یک پرچمدار راه روشن استاد خویش باشند و با تأسّی به سلوک عملی و اخلاقی ایشان، چراغ هدایت را در مسیر بیداری دل‌ها و جان‌ها فروزان نگه دارند؛ والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته